سلام دوستای خوبم

می خوام براتون تو این پستم راجع به دوران کودکیم بنویسم

راستش به ذهنم رسیده بود از بچگیام بنویسم ولی خوب دیگه الان قسمت شد که بگم

بله.....

بریم سر اصل مطلب:

بنده وقتی نی نی بودم

یعنی وقتی خیلی نی نی بودم

یه نوزاد آروم بودم خیلی خیلی آروم (الانم آرومم ولی اون موقع بیشتر)

 

مامانم وقتی بر می گرده به خاطرات گذشته و از اون موقع ها که من نی نی  بودم حرف میزنه می گه سمانه منو اذیت نکرد، خیلی بچه آرومی بود.

 

بنده وسط دو خواهر که چه عرض کنم آتیش پاره به دنیا امدم و این وسط باید یکی کناره گیری میکرد یا نه !!!

بله دیگه داشتم می گفتم عاشق لی لی بازی بودم

همیشه همسایه ها میومدن شکایت می کردن به مامانم که این دختر شما در حیاط ما رو خط خطی کرده.جاتون خالی چه دعوایی می کرد مامانم منو

 

با نگین خواهر کوچیکم بزرگ شدم همیشه و همه جا با هم بودیم خاطرات مشترک زیاد داریم.

یه چیزی همیشه برا خودم جای تعجب داره که به شدت!!!!

 من دختر گوشه گیری بودم

و دورن گرا

یادم نمیاد مث اکثر بچه ها نق زده باشم یا و بهونه گیری کرده باشم

یا به مامانم بگم اونو بخر ......کلا دختر باحال به من میگفتن دیگه

 

یادم میاد وقتی دفتر مشقم تموم می شد از اول دوباره دفترمو پاک می کردم بعد دوباره می نوشتم توش

قناعتو دارین!!!!!
یا وقتی کفشام پاره می شد به مامانم نمی گفتم تا خودش می دیدو می رفتیم کفش بخریم

به به 

 

راستش تو دوران بچگی با وجود نگین و سمیه مامانم زیاد نمی تونست به من توجه کنه

 آخی برا خودم

 

یه مرغ داشتیم منو نگین که اسمش مَ مَک آتیش بود

یعنی بانمک و آتیشینازی خودمون بزرگش کردیم چقد خواهرم غر غر می کرد این کثیف کاری می کنه   اینو بکشیم ما هم گریه می کردیم که نکشینش

مامانم تعریف می کنه من حدودا ۳ ساله بودم که همیشه کفشو، جارو و وسایل خونه گم می شده

۱ یه ماهی به همین منوال گذشته، و مامانم در به در دنبال عامل اصلی این توطئه می گشته

بعد یه روز که مامانم داشته از سر کار برمی گشته، می بینه من همه رو دارم دونه دونه پرت میکنم تو کوچه و می گم مردما بیاین ببرین

به به اینم از خیر خواهیم

الانم این جمله معروفو خاله هام وداییام همیشه میگن :((مردما بیاین ببرین))

 

یادم میاد نگین همیشه عروسکای منو ازم میگرفت البته به زور و بکش بکش و گیس به گیس شدنو اینا و بعد بازی میکردم منم همیشه بی عروسک میموندم .تا الانم عروسک دوس دارم فک کنم به خاطر این قضیه باشه

نازی خودم

 

یه بارم به خاطر این آتیش پاره ها من پرواز کردم

الان میگم بهتون

 اون موقع کلاس دوم دبستان  مدرسه سمیه کنار مدرسه ما بود رفته بود با نگین دعوا کرده بود نگینم قهر کرده بود وسط مدرسه بدون کیف داشت می رفت خونه

منم داشتم می رفتم دنبالش صداش می کردم و می دویدم جواب نمی داد

که یه دفه دیدم که خوردم به یه چیزی رفتم هوا

حالا تو هوا خودم جمع کردم منتظرم بخورم زمین حالا مگه مییومدم پایین !!!

دیدم با سر خوردم رو اسفالت خدا رحم کرد چیزیم نشد فقط سرم درد میکردو از مچ پامم خون می یومد

مرده بنده خدا ترسیده بود امده بود جلو بهش می گفتم به من دست نزن من خوبم

اینم از اراده من دیگه البته این بر میگرده به ملیتم انقد سر سختم ها!!!!

 

تا حالام جاش رو پام هست ولی کاریم نشدولی پروازی بود برا خوش ها!اینم از پروازم

بچه که بودم موهام خیلی بلند بود اصلا نمی تونستم شونه بزنمشون، مامانم همیشه دوتایی می بافت از زیر مقنعه مدرسمم می زد بیرون

خیلی کم حرف بودم ولی همه می گن خیلی شیرین زبون بودم

 

یادم میاد ۵ سالم بود کتابو بر عکس می گرفتم دستم شعر می خوندم

طولانی بود خوباینم از حافظه ام

عاشق دوچرخه سواری بودم

یه دوچرخه داشتم مدام تو کوچه از این ور کوچه به اون ور کوچه. تمرین می کردم یه دست و بدون دست دوچرخه سواری کنم اینم از تلاشم

 

یه همبازی داشتم تو محلمون اسمش علی بود.وقتی خونشون عوض کردن امد در خونمون خدافظی کرد منم بهش یه جا کلیدی یادگاری دادم نازی چقد گریه کردم وقتی رفت

الان انقد دوس دارم ببینمشاینم از دوس پسرم

اسما یکی از دوستام بود خیلی تپلی بود نازی نازی

 

یه حیاط داشتن اندازه دانشگامون منم یه بار رفتم یه کارتن برداشتم حلزونای تو باغچه شونو ریختم تو کارتن شب گذاشتم بالای سرم صب که بیدار شدم دیدم نیسچقد به این فک کردم که کجا رفتن تا الانم درنیافتم که کجا غیبشون زد

 

یه بار ۶ ساله بودم رفته بودم حموم، امدم کنار بخاری وایستادم که بازوم خورد به لوله بخاری چقد سوخت

شب بود میدیدم داره میسوزه ولی نه گریه میکردم نه به کسی چیزی میگفتم .داشتم سیب می خوردم که به فکرم رسید یه کم سیب بذارم روش که دیدم داره کم کم دردش کم شد و خوابم برد

فرداش که مامانم دید داشت از تعجب شاخ در می اورد که چرا بهش نگفتم که دستم سوخته

نازی صبرو دارین !!!!!
وقتی با نگین دعوا می کردم بهش میگفتم: کاش تو نبودی من جای تو یه قل داشتم  انقد گریه می کرد الان پشیمونم به خودشم گفتم

یه رودخونه بود تو محلمون وقتی خونمون اونور آب بود ۳ بار توش غرق شدم

تا الانم از آب میترسم ولی عاشق شنام  اینم از اینکه من اصلا دختر بی دستو پایی نیستم

مامانم اصلا نمیومد مدرسه مون ینی من که یادم نمیاد امده باشه چون می رفت سر کار  مادر بزرگم یه بار امد مدرسه م من اول دبستان بودم برام یه ساندویچ نون و پنیر سبزی آورد تا الان مزه اش فراموشم نمیشه  خدا بیامرزدت مادر جون

 

یه بارم وقتی با مادر جونم رفته بودم بازار اون موقع اونور آب بودیم من فک کنم ۶ سالم بود.زلزله امده بوده همه بچه ها داشتن گریه می کردن البته خفیف بود ها ولی نمیدونم چرا گریه میکردن !!!!

بعد من دست مادر جونمو گرفته بودم صلوات میفرستادم .به به اینم از دلو جراتم

 اینو بگم که میان با هواپیما از تو خونمو میدزدنم باور کنید

نیست الان عصر شکار مغزهاست

مامانم برا منو سمیه یه دو تا  گوشواره پلاستیکی خریده بود ولی خداییش قشنگ بود مروارید داشت یه عالمه

من به فکرم رسید اگه دفنش کنم چند سال بعد درش بیارم ارزشش زیاد میشه

 

 گرفتم تو باغچه دم در حیاطمون دفنش کردم. از قضا این دختر فضول همسایمون دیده بود و امده بود گنج  منو تحویل مادر گرامیم داده بود با کلی خود شیرینی نمیدونم به مامانم چی گفته بود و رفته بود مامانم فقط بهم گف دیگه برات گوشواره نمیخرم

 

تمام این داستان بر اساس یه واقعیته محضه

 

اغراق نکردم

فک کنم این شاد ترین پستم باشه چون موقع نوشتنش فقط برام خاطرات خوب تداعی شد و خندیدم

 

 

 

 

 

نوشته شده در بیست و نهم دی 1390ساعت 14:55 توسط سمانه|